Η πονεμένη κόρη

Η ΠΟΝΕΜΕΝΗ ΚΟΡΗ

Μάνα  μας  μεγαλόψυχη

και  χιλιοματωμένη 

την κόρη γύρνα να τη δεις

που'ν  χιλιολαβωμένη

Γύρισε και την κοίταξε

απ' την κορφή ως κάτω

είδε τους Τούρκους να τραβούν

τα σωθικά να βγάζουν

και στην καρδιά λαβωματιά

με τα σπαθιά χαράζουν

Τους είδα κόρη όμορφη

όμορφη μακρινή μου

μα θα περάσουν οι καιροί

και θα 'ρθουν άλλοι χρόνοι

που θα σε δω ελεύθερη

Ξανά μα λυτρωμένη

Μαρία Παπαδοπούλου Στ΄1 

Κατεχόμενα μέρη

Κατεχόμενα μέρη

Το όμορφο χωριό μας το πήραν μακριά

μαζί με τα λουλούδια και τη λεμόνια.

Εκεί που βλέπεις όπου πας την ομορφιά

και ευχόμαστε και πάλι να είναι δική μας.

Όμορφο χωριό μου ποτέ δε θα σε ξεχάσω

μια θέση στην καρδιά μου για σένα θα φυλάξω.

Τι κι αν δε σε γνώρισα και είσαι σκλαβωμένο,

για μένα θα ‘σαι πάντοτε πολύ αγαπημένο.

Τα βάσανα που πέρασαν οι συγγενείς μου επάνω

για αυτούς ήταν τραγικό, σαν εφιάλτης μεγάλος.

Έτριβαν τα μάτια τους λες κι ήταν μόνο όνειρο,

μα ότι και να έκαναν ήταν ανήμποροι, ήταν άλλη η αλήθεια.

ΦΩΤΕΙΝΗ ΠΑΝΑΓΙΔΟΥ

Στ2

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2016

Φόβος

Φόβος

Ποτέ δε θα ξεχάσω αυτή τη μέρα ,
τη  μέρα  του πολέμου , της δυστυχίας ,
της προδοσίας , του φόβου.

Παντού νεκροί , παντού πρόσφυγες , παντού τραυματίες .
 Όλα ήταν σκοτεινά , όλα ήταν γκρίζα
 και ο φόβος κυριαρχούσε , ο φόβος και ο κίνδυνος!

Άλλοι έμεναν , άλλοι έφευγαν,
γεμίζοντας τους δρόμους με αυτοκίνητα , φορτηγά , ταξί ,
φόβο , ανησυχία!

Άδειο το μυαλό μου, άδειες και οι σκέψεις μου
μόνο πίκρα , θυμό ,ανησυχία
και μια φλόγα ελπίδας πως θα τελειώσει αυτός ο πόλεμος,
πως θα γυρίσω πίσω στο σπίτι μου , στο πατρικό μου σπίτι!

Εμείς οι πρόσφυγες μόνο ένα όνειρο έχουμε,
να ελευθερωθεί η Κύπρος, να γυρίσουμε πίσω στα σπίτια μας, στις περιουσίες μας ,
 να βρούμε την αγάπη, την ευτυχία , τη χαρά που χάσαμε πριν από σαράντα χρόνια,
 πριν από σαράντα χρόνια προδοσίας, θυμού, δυστυχίας.

Στυλιάνα Παπαδοπούλου Στ΄1